دردوری از نگاه تو بی طاقتم هنوزمن عصرهای جمعه پرازغربتم هنوزنیلوفری که سمبل تنهایی من استقد می کشد بدون تو درخلوتم هنوزای باغبان!سخاوت دستان تو کجاست؟چون مزرع ملخ زده پرآفتم هنوز...!تا کی درانتهای جهان بی تو سرکنمعمری گذشت بی تو و در حسرتم هنوزبا اینهمه ز مهر تو نومید نیستمشاید که هست نام تو در قسمتم هنوز..#یدالله_گودرزی

دلا ز معرکه محنت و بلا مگریزچو گردباد بههم پیچ و چون صبا مگریزتو را است معجزه در کف، ز ساحران مهراسعصا بیفکن و از بیم اژدها مگریزتو موج غیرت و عزمی، ز بحر بیم مدارحذر ز غرش طوفان مکن ز جا مگریزز سست عهدی ایام دلشکسته مشونشانه باش چو پرچم، ز بادها مگریزچو صخره باش و مکن تکیه جز به دامن کوهبه حق سپار دل خویش و از دعا مگریزتو از تبار دلیران خیبر و بدریچو ذوالفقار و چو حیدر بزن صلا مگریزبه نوشخند منافق ز ره کنار مگیربه زهرخند معاند به انزوا مگریزچو ره به قبلهای امن است پایمردی کنخطا مکن، ز توهم به ناکجا مگریزچو تیر را هدف گیر و بر هدف بنشینز کجروی به حذر باش و از خدا مگریزامین خلق و امانتگزار یزدان باشبه صدق کوش و خطر کن ز مدعا مگریز

دل سلسله زلف ترا نیک پسندیدآشوب مکن دست مزن سلسله ها راگفتی غزلی به من یا دلکش و دیدمازشش جهت این هلهله ها غلغله ها راتاشعر دلت ساخته گردد چو یکی فرشباید که گره می زده ای حوصله ها راتو درد سرودی و دلم شعر لقب دادبی درد چه فهمد دگر این مرحله ها راپرزخم ترینم تو بدان لطف سرایشبهبود نما اندکی از آبله ها رادانیم ترابغض گلوگیر شد ارنهیک آه تو نابود کند حرمله ها راهرجا که غزل خواندم و یا شعر سرودمدیدیم کف و لبخند ز مردم صله ها رااز : محمد علی رستمی(وصال)

فــضـای سـبــز بــودم ، بـچـه تُـخـسـی :بــدیـدم سـمـت گـربـه سـنــگ مـیـــزد ..جهش میداد وخویش پیش از اصابت :مـهار میکـرد و بـر سـنگ ، چـنگ مـیـزدبــسـامــد بــچــه ایـنـبــار از درخــتــی :شکست نیـم شاخـه رفـتش سوی گربـهدویــد دنــبــال آن و بـــرده کـــنــجــی :سر و رویَـش ، بـکـوبیـد کـوب و ضـربـهاز این کارش ؛ بجوشیـد دیگِ خـشمـم !شـتـابـان جـانـبـش .. خـصـمـانـه رفـتـمبِــبُـــرد بــالا زَنَــد تَـــرشــاخــه را بـــاز :رســیــدم از قــفـا بــا دســت گــرفــتــمســرش نــعــره کــشـیــدم بـیمـحــابـا !دگـر بـس کـن تو ای بیشـرم و گـسـتاخدلـیـل ایـن هـمـه بـیمـایـگی چـیسـت ؟برین حیـوان تو حیـوان میزنی شـاخ !زبــان بــنــد آمــد و قـاصــر ز گــفـتــن ؛تـنـش لــرزیـده و قـالـب تــهــی کــرد ..!گـرفـت لُـکنـت ؛ بـیوفـتاد بر تِـت و پِـتشـتـاب و بـیدرنـگ بِـنـْـمــود عــقـبـگـردبـه هـمـراهـم سـوسیـس و تـکّـه نـانـی :گـرفـتـم لــقـمــه ، بِـنـْـهـادم کــف دسـتبِـبُــردم سـمـت گـربــه ، بــو کـشـیـدش :بــیــامـــد نـــزد مـــن ؛ آرام بــنـْـشـســتصـبـورانــه خـوراکــش خـورد و نـاگــه :فــروغــی از امــیــد بــر دیــده تــابــیـــدبـه پـاس درک مــهــر و قــدرشـنـاســی :ســرش بـر دسـت و تـن بـر پـا ؛ بـمـالـیـدچــه بــی دلــشــوره و دلــواپــســی او ..مـیــو مـیــکــرد و ســر مــیــداد ، دمـادمرهــا یـافـت و جـدا گــردیــد و وانــگـه :کــشـیــد راه خــودش را شـــاد و خــــرّمرسـانـْـد آنـکـس بـه حـیـوان رنــج و آزارنــبـــایـــد دَم زد از " انـــســانــیـــت " اویـقـیـن بــر جــایـگـاه تــیــره بــخـتــش :سِــتــانـــده رتــبـــۀ " حــیــوانــیــت " او#آزار#یزدان_ماماهانی#قا